Μεταξύ Σφύρας και Άκμωνος

Γράφτηκε πως:

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι να πούνε.

Εγώ δεν ξέρω τι είναι πιο δύσκολο. Το Ναι ή το Όχι;

Ελπίδων δήμιος

Θέλω πολύ να πατήσω όλες εκείνες τις γόπες των τσιγάρων που καίνε ακόμα.

Να πάψουν να ελπίζουν πως κάποιος θα τις καπνίσει.

Στα μεσαία

Με τη βελόνα ενός τρανζίστορ να με έψαχνες σε ένα σταθμό, 

στα fm και στα μεσαία να ακούς τα μακρά μηνύματά μου.

         Πάτα πάνω στην μπάντα να ακούσεις

--|--|--|--|--|--|--|--|--|--|--|--|--

Εις υγείαν και εις μνήμην

Με τα ρέστα της μνήμης, θα πληρώσω τα ποτά της λησμονιάς.

Στάθμευση

Στα δικά μου τα ταξίδια, μόνος δεν υπήρξα.

Οι στάσεις πάντα με γεμίζαν.
Επιβάτες βιαστικούς.

Μα συνοδηγό ποτέ δεν είχα 
να με πάει στον σταθμό.

Ευτυχώς

Ευτυχώς που μου λείπουν πράγματα και έτσι ξέρω ποιός είμαι!

Διασκέδαση

Τα βράδια συχνά το απολαμβάνω.

Να τροπαιοσκοπώ.

Να βολτάρω μπροστά από τις καλοξεσκονισμένες προθήκες.

Τότε που η ματαιότητα ξυπνά από το λήθαργο,

την κερνάω από ένα άδειο μπουκάλι παλιού ακριβού κρασιού

και την μεθάω πάλι.

Παρακαλώ...

θα ήθελα [...] 

Εκεί πάνω κανείς?

Είπε

Στις θάλασσες της ματαιότητας θα ψάξω για ακτή.